VERMIJD JIJ EMOTIES?

Emoties zijn een natuurlijk onderdeel van het menselijk bestaan. Als we een gezonde relatie met onszelf willen hebben, is het essentieel dat we onze emoties leren te omarmen.

Vaak leren we al op vroege leeftijd dat bepaalde emoties ‘ slecht” of ongepast zijn: Misschien werd ons verteld om niet te huilen of nooit boos te worden.
Maar door deze gevoelens te ontkennen, raken we ze nog niet kwijt.

Wanneer we een emotie negeren, stagneert hij in ons, hoopt zich op en draagt bij aan de opgestapelde lading van onderdrukte gevoelens en kan het ons ziek maken.
Mettertijd raken deze emoties uit balans: woede wordt haat of wrok, om vervolgens te exploderen in woede uitbarstingen en geweld; verdriet wordt depressie.

We hoeven maar naar een kind te kijken om te zien hoe natuurlijk emoties zijn. Kinderen worden snel en met een spontaan gemak boos, maar toch hebben ze een aangeboren vermogen om overal vreugde en vermaak te vinden; voor hen is de wereld een magische plek, en waar wij als volwassenen enkel verveling zouden vinden, zijn zij instaat om wonderbaarlijke dingen te ontdekken.
Dat komt juist omdat ze geen enkel aspect van hun emotionele spectrum ontkennen. Ze omarmen alle tinten zonder oordeel, als natuurlijke onderdelen van het menselijke bestaan.

Het gevolg daarvan is dat wanneer hun woede opborrelt, dit intens maar van korte duur is: 5 min later zijn ze totaal vergeten waar ze boos over waren, geabsorbeerd in de spanning van een nieuw moment, de volgende ontdekking.

Wanneer je je op het spirituele pad van ontwikkeling begeeft lopen we vaak tegen de worsteling van onze geconditioneerde jeugd aan. Proberen we onszelf aan te passen aan het beeld van een ‘brave’ jongen of een ‘lief’ meisje — een beeld dat niet zo ver verwijderd is van de verwachtingen die onze ouders en de maatschappij ons vroeger oplegden.

De zoektocht naar onvoorwaardelijke liefde wordt een manier van gedragen: We proberen de handelingen van liefde en mededogen na te doen zonder deze ervaringen eerst te worden.

Dit leidt mogelijk tot wrok en frustratie, want hoe kun je een ander in zijn of haar perfectie zien als je jezelf nog steeds als imperfect ziet?
Hoe kun je mededogend zijn als je jezelf niet kent?

In onze poging om vrij te breken van onze oude beperkingen, springen we in een nieuw hokje, dat soms nog meer rigide is dan het oude.

Om onvoorwaardelijk lief te hebben moeten we eerst onze menselijkheid omarmen, met al zijn schoonheid en onhebbelijkheden.

Omarm je moeder, omarm je verdriet: Ontkenning zal je niet ervan bevrijden, maar aanvaarding wel.
Door jezelf toe te staan de opgekropte lading te voelen, maak je ruimte vrij in jezelf.
Ruimte om te zijn, ruimte om lief te hebben, ruimte om te ontdekken wie je werkelijk bent.

~Isha Judd~

Wat betekent yoga voor jou?

Voor mij was de kennismaking met yoga het rekken en strekken van je lichaam. Eerst dus heel fysiek (yang). Pas enkele jaren later heeft mijn reis van voelen zich voortgezet in het waarnemen en merkte ik dat er in mijn denken iets ging veranderen.

Ik begon andere keuzes te maken en ging anders tegen mezelf en de mensen om me heen aankijken. Nog wat later kwam de bewustwording van emotie. Tijdens dit proces merkte ik dat ik anders ging denken en voelen.

Voor mij werd het steeds duidelijker dat verwerking van verdriet, frustratie, jaloezie en woede gezien moet en verwerkt dient te worden om door te kunnen groeien in het leven.

Ik ben zeer benieuwd wat yoga jou tot nu toe gebracht.

Bij Yin yoga gaat het erom dat je zoveel mogelijk spieren loslaat!

Waar je bij de meeste sporten je spieren aan- en ontspant gaat het er bij Yin yoga om dat je zoveel mogelijk spieren loslaat.
Je richt je op het bindweefsel en de gewichten in het gebied waar je de rek voelt.

Het bindweefsel en de gewrichten zijn Yin, omdat ze stijf en niet elastisch zijn. De spieren zijn yang: elastisch en zacht.’ De begrippen yin en yang zijn overal op toe te passen. Yang staat voor het extraverte, het veranderlijke en beweeglijke.
Yin vertegenwoordigt het introverte, stabiele en onbeweeglijke.
 

Zo zijn aarde en het donker yin, en lucht en licht yang.
Yang sporten richten zich dus op de kracht van de spieren. Het is echter niet de spierkracht die ons fit maakt.

Het gaat juist om de flexibiliteit van de gewrichten en het bindweefsel. Je ziet het bij atleten.
Zij beëindigen hun carrière niet vanwege gebrek aan de spieren, maar door problemen met hun gewrichten.
Yin yoga is dé manier om bindweefsel en gewrichten te herstellen en versterken.

Waarom is loslaten zo moeilijk?

Laaste las ik een artikel op internet (http://www.nooitmeerburn-out.nl/artikelloslaten.html) over loslaten.
Hoeronder kun je een stukje hiervan lezen er ik ben benieuwd naar jullie reacties/manier van etc.

Laat het los!, roept iedereen als je je te druk maakt of almaar dingen doet die moeten en jij daar over klaagt, maar je er toch niet mee stopt. Maar stoppen met bekend gedrag gaat niet zomaar. Stoppen met vertrouwd gedrag is alsof je de controle opgeeft. Als je nog geen nieuwe manier van controle houden hebt gevonden, is dat onveilig, bedreigend of onzeker makend. Daarom is het belangrijk om eerst te leren met dat gevoel van onveiligheid, angst of onzekerheid om te leren gaan voordat je kunt loslaten.

Hoe doe je dat? Als je bijvoorbeeld gewend bent om altijd klaar te staan voor iedereen, maar je wordt er boos over dat anderen helemaal niet zo snel voor jou klaar staan, dan is het belangrijk om jezelf eerst de volgende vraag te stellen.

Welke onzekerheid of kwetsbaarheid bescherm ik met dit gedrag van altijd klaar staan?
Of welke kwetsbaarheid dek ik af door me steeds aan anderen aan te passen? 

Misschien klinkt dit als een moeilijk vraag.
Het antwoord is echter gemakkelijk te vinden. Laat dit oude, vertrouwde gedrag maar eens los en je merkt vanzelf wat er dan op komt. Als je opeens niet meer gaat klaarstaan voor anderen, dan komt misschien de angst naar boven dat anderen teleurgesteld in je kunnen raken. Of de angst dat ze je dan minder belangrijk gaan vinden. Je merkt dan dat het vertrouwde en bekende gedrag ook een masker ter bescherming voor je is.

Als je je niet meer aanpast aan de ander, dan kan het zijn dat je sneller botst met de ander, kritiek krijgt of minder aardig gevonden wordt. 

De kunst is om deze angst voor minder belangrijk gevonden te worden, mogelijke botsingen, afwijzing of kritiek te leren verduren. Door er bijvoorbeeld eens goed bij stil te staan, door het te benoemen ik ben eigenlijk bang om anderen teleur te stellen, door je af te vragen klopt dit? en door te blijven doorademen ;-).

Als je dit doet, bedwing je de eerste impuls om meteen weer klaar te staan voor anderen.
En dit geeft je opeens een keuze. De keuze om even niet meteen Ja te zeggen tegen de ander maar eerst te voelen of je daar wel zin of tijd voor hebt. Maar ook de eventuele keuze om wel je hulp aan te bieden als jou dat goed lijkt om te doen. Als je dit dan toch doet, gebeurt dat vanuit vrije keuze en niet meer vanuit een impuls, automatisme of vanuit moeten.